امروز : دوشنبه ۱۲ تیر ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۶/۰۴/۱۲ - ۱۱:۲۵ ذخیره فایل ارسال به دوستان

۱۲ تیرماه، سالروز خاموشی صدای خنده کودکانه بر فراز آسمان خلیج فارس

تیرماه سال ۱۳۶۷، با حادثه‌ای دلخراش همراه بود، شهادت ۲۹۰ مسافر هواپیمای ایرانی به دست ناو آمریکایی که با غفلت فرماندهان آمریکایی که رنگ مغرضانه به خودگرفته‌بود، همراه بود. حادثه‌ای که زخمی بر نیلگونی خلیج فارس شد و تنها پیکر تکه تکه شهدا را برای دریا به جا گذاشت.

به گزارش هفت تپه، تیر ماه که فرا می‌رسد، گرچه حس خوش آغاز تابستان را نوید می‌دهد اما دردی را در دل داغ‌دیدگانی تازه می‌کند که سال‌هاست آغاز نخستین ماه فصل گرما برای‌شان، دردی عمیق است.

۱۲ تیر، سال‌روز شهادت مسافران مظلومی که در سال ۱۳۶۷، بی‌گناه بر فراز آسمان جان باختند.

سالروز پر کشیدن ۲۹۰ مسافر هواپیمای شماره ۶۵۵، که به مقصد دبی در حال پرواز بود و بر فراز خلیج فارس مورد حمله ناو آمریکایی قرار گرفت.

هواپیمای ایرانی بی‌خبر از حادثه شومی که در انتظارش بود به مقصد دبی به پرواز درآمد، مسافران نیز به امید رسیدن به مقصد بر صندلی‌های خود تکیه زده‌ بودند و آسمان را از پنجره کوچک هواپیما نظاره می‌کردند.

در این پرواز، ۶۶ کودک، مهمان این هواپیما بودند و در عالم کودکی خود، پرواز بر فراز آسمان نیلگون را در ذهن می‌پروراندند و شادی از چهره معصومانه‌شان موج می‌زد.

همه چیز رنگ عادی بودن به خود گرفته بود و خلبان باتجربه ایرانی نیز با دقت فراوان به فکر سالم رساندن مسافرانش به مقصد بود، اما در سمت دیگر، بر روی آب‌های آبی خلیج فارس، ناو جنگی آمریکایی نیز فکری دیگر را در سر می‌پروراند.

فکری که گرچه بعدها آن را بهانه‌ای کردند تا سرپوش جنایت‌شان شود، اما هرگز توجیهی برای قتل آن مسافران نشد،فرماند‌هان آمریکایی تصمیم به شلیک موشک به سمت هواپیمای مسافربری را گرفتند، بدون آن‌که جان مسافران برای‌شان اهمیتی داشته‌باشد.

موشک به سمت هواپیما شلیک شد و در لحظه هواپیما از صفحه رادار محو شد،موشکی که جان تمام ۲۹۰ مسافر و خدمه هواپیما را نشانه گرفت و تنها پیکر تکه تکه آنها را برای خلیج فارس به جاگذاشت.

آن‌ روز خلیج نیلگون فارس از خون شهدای این حادثه شوم گلگون شد و غباری از غم، چهره خلیج را پوشاند،غمی که صدای خنده کودکی که بر فراز آسمان پرواز می‌کرد را خاموش کرد و رویای کودکانه او را با خود به اعماق دریا برد.

آن روز دریا نیز می‌گریست که مأمنی برای پیکر این شهدا شده‌ بود، دولت آمریکا به بهانه اشتباه گرفتن هواپیمای مسافربری با یک هواپیمای جنگی، هواپیما را طعمه موشک قرار داد، اما ادله و اسناد، حاوی سهل‌انگاری آشکاری است که بوی غفلتی عمدی را با خود یدک می‌کشد.

گرچه دولت آمریکا هرگز مسؤولیت این حادثه را نپذیرفت اما تمام ملت ایران، نقض آشکار حقوق انسانی را دیده‌اند و در برابرش ایستادگی می‌کنند.

حقوقی که سال‌هاست قدرتمندان آمریکایی به بهانه‌های مختلفی آن را نشانه می‌گیرند و مورد هجوم خود قرار می‌دهند.

۱۲ تیر ۱۳۶۷، هرگز از تقویم ایرانیان عدالت‌خواه، پاک نخواهد شد و مردم هیچ‌گاه مسؤولان آن حادثه را تبرئه نخواهندکرد.

ارسال دیدگاه